เพลง แขกมอญบางช้าง

เพลงแขกมอญบางช้าง เป็นชื่อเพลงไทย เป็นเพลง 2 ชั้น ทำนองเก่า สมัยอยุธยา ครูหน่าย นักดนตรีบ้านข้างวัดปากง่าม จังหวัดสมุทรสงคราม ซึ่งเป็นครูดนตรีสมัยรัชกาลที่ 3 ได้สอนเพลง 2 ชั้น ให้แก่ศิษย์ชื่อเพลงบางช้าง มี 2 เพลง คือ เพลงใบ้คลั่งบางช้างและเพลงแขกมอญบางช้าง ต่อมาพระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางกูร) ได้นำมาแต่งขยายเป็น 3 ชั้น และมีผู้ไม่ทราบนามได้แต่งตั้งเป็น ชั้นเดียว รวมเป็นเพลงเถา เพลงนี้มี 3 ท่อน นอกจากนี้ จางวางทั่ว พาทยโกศล ยังได้แต่งขึ้นอีกทางหนึ่งด้วย เพลงนี้มีความหมายคล้ายกับการฝากรักฝากอาลัยไว้



บทร้อง

เนื้อที่ 1 เพลงเถา จากเสภาเรื่องขุนช้าง-ขุนแผน ตอนขุนแผนขึ้นเรือนขุนช้างได้นางแก้วกิริยา

3 ชั้น

“นิจจาเจ้าวันทองน้องพี่อา
พี่จำหน้าเนื้อน้องได้ทุกแห่ง
นิจจาใจช่างกระไรมาแปลกแปลง
เอามือคลำแล้วยังแคลงอยู่คลับคล้าย

2 ชั้น

เจ้าลืมนอนซ่อนพุ่มกระทุ่มต่ำ
เด็ดใบบอนช้อนน้ำที่ไร่ฝ้าย
พี่เคี้ยวหมากเจ้าอยากพี่ยังคาย
แขนซ้ายคอดแล้วเพราะหนุนนอน

ชั้นเดียว

เจ้ามาได้ผัวดีมีทรัพย์มาก
มาลืมเลือนเพื่อนยากแต่เก่าก่อน
หลงเชิงขุนช้างมันช่างวอน
กอดท่อนซุงสักสำคัญคน”
เนื้อที่ 2 เพลงเถา จากเรื่องอิเหนา พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 2
3 ชั้น “จันทรจรแจ่มกระจ่างดวง
ส่องพวงรุกขชาติช่อไสว
นางแย้มแย้มรับอยู่ริมไพร
ซ่อนชู้ชูใจให้เชยชู
2 ชั้น เล็บนางกางกลีบกลมแฉล้ม
ยี่สุ่นแซมแกมแก้วกาหลงอยู่
ช้องนางสยายให้เชยชู
ชมภูเหมือนจะชักให้เชยชม