ว่านและคาถาเสกว่านคาถา

อุ อะ มะ ตะ โห จะ อิ สวา สุ มัง สัง สุ สวา อิ นะ โห จะ นะ ทุ สะ มะ นิ หัต ถิ นิ สะ มะ ทุ

พระคาถานี้เสกว่ากินดีคงทนแล ฯ

ว่านชื่อ สรรเพขญ์ ต้นดุจชัน ใบปาน ลูกดุจลูกทอง ล้างลิ้นเป็นกายสิทธิ์ แล ฯ

ว่านชื่อคงคา ต้นดุจกาบกล้วย ยอด ๆ ยางขาว กินเป็นสรรพคุณแล ฯ

ว่านชื่อพญาเหนือ ต้นดุจต้นตาล ใบดุจใบมะตาด ยางนั้นแดงดุจจะเลือด ให้เอาเปลือกแลราก แลใบ ทั้ง 3 สิ่งนี้ประสมกันเข้า กินเป็นยาอายุวัฒนะ ฆ่าปรอดตายแล ฯ

ว่านชื่อเรไร ต้นนั้นขึ้นเป็นกอกลมขึ้นด้วยกัน ใบดุจใบบุนนาค ยางดุจดังน้ำ เอาฆ่าปรอดแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่ง ต้นดุจดังเชือกเขา ต้นแดง รากออกเป็น 4 งาม ใบดังสันพร้ามอญ ฆ่าปรอดตายแล ฯ

ว่านชื่อพญาไก่เตี้ย ต้นดุจกล้วยป่า ยาง ดำ ฆ่าปรอดตายแล ฯ

ว่านชื่อพญาไม้ ต้นดุจจะดังต้นกลอยป่า ใบดุจจะใบไผ่ ยางดุจยางงิ้ว ฆ่าปรอดตายแล ฯ

ว่านชื่อพญาโพ ต้นดุจต้นผักโหม ใบดุจจะต้นชุมเห็ด ยางแดง วัน 1 (อาทิตย์) วัน 7 (เสาร์) ไซร้ ให้ชำระตัวเสียก่อนจึงจะเห็นยานี้ ขึ้นในดงตกมูก กินวันหนึ่ง เหาะเพียงปลายดาย แลฆ่าปรอดตาย ฯ

ว่านสิ่งหนึ่ง ต้นแลใบเหมือนจำปา รากดุจจะดังรากงิ้ว ดอกเหมือนหนึ่งหวาย ลูกดุจจะดังจะลูกแตง กินเผ็ด ๆ เป็นกายสิทธิ์แล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่ง ต้นดุจจะขมิ้น ใบดุจปีกกา ยางดำดุจจะรัก ฆ่าปรอดตายแล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่ง ต้นดุจจะต้นไทร ใบดุจจะถั่วแระ ยางรากนั้นห้อยลงดุจจะ รากไทร กินคงกระพันชาตรีแล ฯ

ว่านอัคนีย่อม ขึ้นริมธาร ต้นดุจจะกก ดอกดุจจะสุวรรณมาลาหาญ ยางมีได้กลิ่นเหมือนสันพร้าหอม คุณเหมือนยาข้างหลังแล ฯ

ว่านชื่อต้นเข้ ต้น (ดุจ) เถาพริก ใบดุจจะใบชาบาลิง ลูกดุจจะลูกดีปลี กลิ่นนั้นหอมดุจจะกลิ่นจำปาแลลำเจียก กลิ่นนั้นหอมขึ้นไปเหนือลมประมาณ 3 ไร่นา กินเป็น (ยา) อายุวัฒนะ แลฆ่าปรอดก็ตายแล ฯ

ว่านชื่ออากาศ ต้นดุจจะต้นเทียน ใบดุจจะลำเจียก ลูกนั้นเป็นที่ยอดก็เป็น เป็นที่รากก็เป็นยางนั้นดุจหัวทับทิม โยคีทั้งหลายกินประสิทธิแล ฯ

ว่านชื่อพญากลอย ต้นนั้นเติบเท่ากระออม ต้นแดงดุจดังชาด ใบนั้นเป็นหนามยื่นขึ้นย่อมลง ก้านเท่าข้อมือยาว 3 ศอก ดอกเท่าลูกมะพร้าวขาว ๆ กินเป็นกายสิทธิ์แล ฯ

ว่านชื่อว่านช้าง ต้นนั้นขึ้นไปกอใบดุจจะไม้ผาก รากดุจจะกล้วย ได้มากินเป็นประสิทธิแล ฯ

ว่านชื่อมูลเมฆ ต้นดุจต้นตะขบ ใบดุจจะใบว่านหัวเดือย รากดุจจะรากบอน แลเอาเบญจะ ทั้ง 5 ลายน้ำผึ้งกิน เป็นกายสิทธ์แล ฯ

ว่านชื่อบาทหัตถี หัวเหมือนตีนช้าง ก้านดุจจะหน่อบอน ใบดุจใบชะบา ให้ควักหัวเสีย เอาปรอดใส่เข้าใน ตายแลฯ

ว่านชื่อพญาถม ต้นดุจจะต้นสะตือ ใบดุจปีกนก ยางดุจน้ำมันดิบ ฆ่าปรอดตายแล ฯ

ว่านชื่อว่านกลาง ต้นดุจเถาพริก หัวเท่าถั่วแตก ดอกดุจดอกเอื้อง กินเป็นสรรพคุณแล ฯ

ว่านชื่อนาคราช ต้นดุจไม้ท้าวยายม่อม ใบดุจจะใบคนทิสอ ดอกดุจจะดอก
ชะบา หัวนาคราชนั้นกินเป็นประสิทธิแล ฯ

ว่านชื่อนางนอน ต้นดุจต้นบัว ใบดังใบผักไผ ลูกดังลูกสันพร้านางแอ ได้มา
แล้วชำระสะสางแล้ว เอาไว้กันตัวเป็นเสน่ห์แล ฯ

ว่านชื่อมหาละลวย ต้นแลใบ ลูกแลดอกดุจจะละหุ่ง ย่อมขึ้นสองต้นใกล้กัน
ศอกหนึ่ง คืบหนึ่ง ทั้งสองต้นนี้เอามาไว้ด้วยกัน เป็นเสน่ห์สรรพคุณแล ฯ

ว่านชื่อคงคา ต้นดุจละหุ่งดำ ใบนั้นขาว ดอกดุจจะดอกชมพู่ พ้นต้น นั้นเท่าข้อมือ ใบดุจใบแตงกวา ขึ้นเป็นพุ่มอยู่เถิงยอด รากดุจจะขนุน ลูกแปดเหลี่ยมใส ดุจจะกระจกส่องดูแลเป็นรูปเรา กินเป็นสรรพคุณแล ฯ

ว่านชื่อพญาส้มป่อย ย่อมขึ้นริมห้วยริมธาร ยอดดุจจะยอดน้ำเต้า ฆ่าปรอดตายแลฯ

ว่านชื่อว่านมะเดื่อ ใบและดอกดุจจะดอกตะแบก ลูกดุจจะลูกโพ ย้างนั้น แม้นว่าจะอมเป็นสรรพคุณแลฯ

ว่านชื่อพญาเหนือ ต้นดุจจะต้นมะเดื่อปล้อง เป็นโคนใบแลดุจจะดอกพลับพลึง ต้นดุจจะต้นบอนใบ (ดุจ) ขมิ้น เป็นสรรพคุณทำอันใด ๆ สิ้นทุกสิ่งแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านกระบือ หัวดุจหัวกล้วย ใบแลดอกดุจจะตะโก กลิ่นหอมดอกดังกลิ่นจันทน์หอมประมาณเส้นหนึ่ง ต้นดุจต้นปรง เมื่อวันดับ ให้ (ทำ) เสียง ดุจกระบือ กินเป็นสรรพคุณ ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าบัวไพล ดอกดุจดอกคำ รากดุจจะรากคา เป็นสรรพคุณ แล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านส้มป่อย ต้นกินเป็นเครือใบรัง ดอกและลูกดุจจะลูกรัก กินเป็นยาดีเดียวนั้นแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อมหาพริก ต้นแลดอกใบดุจจะชาลี เอาราก 5 นิ้ว เอามาบดด้วยพริก 3 (เม็ด) บดแล้วอมไว้บำบัดโรคทั้งปวงหายแล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อมหาประสาน ต้นดุจต้นยาง เปลือกดุจจะแตงกวาอย่างหนึ่ง ดุจจะปีกนกแขกเต้า ดอกนั้นเป็นรูปสาริกา แลดอกแลรากเอามากินดุจจะกินมะพร้าว ถ้าจำปรารถนาสิ่งใด ๆ ก็สำเร็จที่ความปรารถนาแล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านผักปรัง ต้นแลใบดุจจะหนามขี้แรด ดอกดุจจะดอกจิงจ้อ รากดุจหัว ยางขาวดุจจะน้ำนมกินเป็นประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าน…ต้นดุจจะต้นรัก ดอกดุจจะดอกรักใบดุจจะใบส้มป่อย กินประสิทธิภาพแล ฯ เมื่อจะกินยานี้ให้เสกด้วยมนต์กระนี้ โอมเม แสนห่า ปราเรสะอะสะอิสะอา) แลกินประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านมหาเมฆ ต้นแลใบดุจจะต้นขมิ้น ดอกดุจดอกขมิ้น หารากมิได้ กินประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านหอม ต้นแลใบดุจจะต้นตาล ใบดุจจะใบ.. กลิ่นดุจจะกลิ่นเจตะมุน ฆ่าปรอดตาย กินประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านโหรา ต้นแลใบหัวดุจจะเงิน ดอกดุจจะชมพู่ ลูกดุจจะลูกมะค่า กลิ่นนั้นเหม็นสาบ กินเป็นยาอายุวัฒนะแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านทะนุวานวาน มีรากแต่ 3 ราก 2 ราก แลดำ กินเป็นอายุวัฒนะ ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านหนู ต้นแลใบแลดอกดุจจะบอน ลูกดุจจะลูกพิกุล ย่อมขึ้นอยู่สุมทุ่มพุ่มไม้ ที่เย็น กินเป็นประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านผักคราด ใบดุจจะใบมะตูม ลูกดุจจะลูกแตงนก ราก ดุจจะรากมะขามป้อม กินประสิทธิแลฯ

ว่านชื่อว่าหัวเดียว เป็นเถา ถ้าพบเอามาจงสิ้น ให้ใส่หม้อต้มกินเป็น (ยา) สำหรับธาตุทั้งปวง เป็นสุฌะทั้งสิ้นฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านพานงู ต้นแลใบดุจจะบวบงู ลูกดุจจะลูกกล้วยป่า ฝนตกแรกหัวทีมันจึงขึ้น ขึ้นทันใจ เถาหอมสูง 3 วา ถ้าขึ้นที่ไม้ทั้งปวงตาย ฆ่าปรอดตาย เป็นสรรพคุณทุกอันแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านจักร ต้นลายดุจจะต้นสะตือ ใบดุจจะพุทรา ดอกดุจจะดอกส้มป่อย รากนั้นเป็นนาคราชขดหัวอยู่นั้น กินเป็นสรรพคุณแล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านรุระ ต้นดุจจะต้นขี้กาแดง ใบดุจจะใบระกำ หัวแลรากดุจจะหัวกลอย ถ้าได้กินเป็นประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านโภคทรัพย์ หัวนั้นกลมเท่าบาตร ต้นดุจบุก ใบดุจใบพลู กลิ่นดุจจะกลิ่นช้าง กินทันใจประสิทธิแล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่าว่านต้นแดง ดอกดุจจะดอกผักชี ใบดุจจะแสงพระอาทิตย์ กินเป็นกายสิทธิ์แล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านนาคราช ต้นดุจจะต้นบุก ใบดุจจะใบทองหลางใบมน ดอกดุจจะดอกแคแดง หัวดุจจะมะพร้าว กินเป็นประสิทธิแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อ โล่ ต้นดุจจะต้นมะเดื่อ ใบดุจจะใบไพล ลูกดุจจะลูกมะยม หายางมิได้ กินจำเริญอายุแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่ามหาพิษ ต้นนั้นแม้นแดงดุจจะชาด ลูกดุจจะลูกพุทธรักษา ใบดุจใบข่อย ยางนั้นขาวดุจจะน้ำนม ได้มาฆ่าปรอดตายแล ใส่งูขบก็หาย เป็นสรรพคุณแลฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อนาคราช ต้นนั้นดุจจะนาคพิษ ใบดุจจะใบไม้เท้ายายม่อม รากนั้นเป็นกลิ่นงู มีสม ได้เป็นสรรพคุณฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านหอม ต้นเป็นเถา เปลือกหอม ใบดุจจะใบหอม ดอกดุจจะดอกเทียน ย่อมขึ้นในบึงในห้วย ขึ้นแต่ท่าเป็นสรรพคุณ ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านพญาครุฑ ต้นดุจจะต้นโสน ใบดุจจะใบพริก ยางแดงดุจจะหัวทับทิม รากดุจจะรากแห้ว พบแล้วนั้นจึงกิน จนมือนั้นหามิเห็นเลย สิทธิเดินน้ำ ได้แล ฯ

ว่านสิ่งหนึ่งชื่อว่านหมู ต้นดุจจะต้นทับทิม ใบดุจจะใบอังกาบ ดอกดุจจะดอกชะบา ยางดุจน้ำข้าว ให้เอาหม้อใหม่ไปสู่เอารากนั้นดุจจะหม้อใหม่ ให้ฝาน บาง ๆ ใส่ลงอย่างละน้อยกลิ่นดังขมิ้น ใบดังหมากผู้ ว่านนี้คือตัวผู้ ตัวเมียใบเขียว ก้านดุจจะขมิ้นอย่างเดียวกันแล ฯ

ว่านเพชรเหลือง ใบดังขมิ้น กลิ่นร้อนสักหน่อย ดังว่านเปราะแล ฯ

ว่านหญิง ใบย้อย หัวดังอึ่ง มีมากนัก ฯ

ว่านเบ็ด ดังปลาเบา มีพรรณเขียวดังใบผักบุ้ง ดังว่านเอาแลฯ

ว่านพระอาทิตย์ ต้นดังผักกาด ดอกเหลือง ใบ (ดัง) ผักบุ้ง หัวดังว่านเราแล ฯ

ว่านนกกระจอก หัวเล็ก ๆ เลี่ยน ๆ ดังปากนกกระจอก เขียว ๆ ยาว ๆ ใบดัง
ใบบอน หายากนักแล ฯ