หลวงตาทอง

นายลมูล จิตเพชรณีย์ ผู้เล่า

หลวงตาทองอยู่วัดบ้านนอก อดอยากมาก ไม่มีคนไปทำบุญ เพราะไม่มีคนเลื่อมใสศรัทธา วันหนึ่งเรียกลูกศิษย์มาหา ก็บอกลูกศิษย์ให้ไปนอนลักคันไถชาวบ้านมาซ่อนไว้ ชาวบ้านก็หาคันไถกันใหญ่ ลูกศิษย์ไปบอกชาวบ้านว่าไปหาหลวงตาที่วัด หลวงตาทำนายแม่น ชาวบ้านก็พากันไป หลวงตาทองก็บอกว่าคันไถอยู่ไหน พวกชาวบ้านก็ไปหาที่นั่นก็เจอ ชาวบ้านเกิดความศรัทธาเลื่อมใสพากันมาทำบุญที่วัดนั้น หลวงตาทองกับลูกศิษย์ไม่อดอยากต่อไป อยู่มาวันหนึ่งเครื่องเพชรของเจ้าเมืองหายก็ได้นิมนต์หลวงตาทองเข้าไปในวัง เพราะได้ยินว่าทำนายแม่น ระหว่างทางเข้าวัง หลวงตาทองบ่นพึมพำว่า “เสร็จแล้วนะมึงไอ้ทอง หัวมึงหลุดแน่ ๆ” บ่นอยู่อย่างนี้ไปตลอดทาง เผอิญไอ้คนที่ลักเครื่องเพชรของเจ้าเมืองชื่อ ไอ้ทองพอดี พอได้ยินดังนั้นก็ตกใจรีบเข้ามาบอกหลวงตาทองว่า "อย่าไปบอกเจ้าเมืองว่ากระผมเอาเครื่องเพชรไปเอง ผมจะบอกที่ให้หลวงตา” พอถึงวันหลวงตาทองก็ทำการทำนายบอกที่ซ่อนไว้ถูกต้อง ทำให้เจ้าเมืองเกิดความศรัทธา ย้ายหลวงตาทองมาอยู่ในวังที่อยุธยา

อยู่มาไม่นานก็เกิดฝนแล้ง เจ้าเมืองก็ให้หลวงตาทองทำนายว่าเมื่อไรฝนจะตก หลวงตาทองขอผลัดว่าจะต้องทำพิธีก่อน หลวงตาทองแอบร้องไห้ในหนองที่แห้งแล้วก็บ่นว่าคราวนี้ต้องตายแน่ ๆ เทวดาได้ยินก็แปลงเป็นเขียด 2 ตัวแม่ลูกคุยกันเป็นภาษามนุษย์ “แม่เมื่อไรฝนจะตกเสียที” แม่เขียดตอบว่า “อีก 3 วันฝนก็ตก” หลวงตาทองได้ยินก็ดีใจเข้ามาถวายคำทำนาย บอกว่าอีก 3 วันฝนจะตก ก็จริงดังว่าเจ้าเมืองก็เห็นว่า หลวงตาทองมีคุณความดีต่อบ้านเมือง ก็นิมนต์มาฉันในวัง ด้วยความที่หลวงตาทองเป็นพระบ้านนอก ไม่เคยฉันของดีๆ พอเห็นต้มข่าไก่ แกงไก่ก็ฉันใหญ่เลยเผอิญกระดูกไก่ไปติดคอ ทำหน้าพยักพเยิด เจ้าเมืองท่านก็คิดว่าหลวงตาทองเรียกก็เข้ามาหา พอเจ้าเมืองลุกจากที่ ฟ้าก็ผ่าลงดังเปรี้ยง! ตรงที่เจ้าเมืองนั่ง หลวงตาก็ยกให้หลวงตาทองเป็นพระผู้ใหญ่หลวงตาทองได้โอกาสก็ประกาศออกมาว่า "ต่อไปนี้อาตมาจะเลิกการทำนายเสียที ”