อาจารย์ทอง

ยายพลอยไปหาอาจารย์ทองปีนั้นฝนมันแห้งแล้งไม่ตก ความจริงอาจารย์ทองไม่ได้เป็นหมอดูอะไรเลย อาจารย์ทองบอกยายพลอยไปว่าคืนนี้ฝนตกที่นาโยมแน่ๆ ยายพลอยก็กลับบ้าน พอมืดหลวงตาทองก็ให้ลูกศิษย์ไปตักน้ำรดนายายพลอยเสียท่วมหมดเลย ยายพลอยเช้าขึ้นก็ไปดูนา เห็นน้ำท่วมนาจึงพูดว่าอาจารย์ทองนี่ดูแม่นจริง จึงจัดสำรับไปถวายอาจารย์ทอง อาจารย์ทองก็รับเครื่องกับข้าวที่มาถวายจึงเกิดการเล่าลือ มีชาวบ้านรายหนึ่งไปเจอแก้วอยู่ในบ่อไม่รู้จำทำอย่างไรจึงไปหาอาจารย์ทอง อาจารย์ทองแอบไปดูเสียแล้ว ที่แท้แก้วอยู่บนยอดตาล รุ่งขึ้นชาวบ้านคนนั้นมาอาจารย์ทองดูแม่น ล่ำลือจนไปถึงพระเจ้าแผ่นดินซึ่งของหาย ซึ่งอ้ายทองลักเอาไป จึงให้อ้ายทองมานิมนต์อาจารย์ทอง อาจารย์ทองขณะที่อยู่ในเรืออยู่ก็นึกว่าอาจารย์ทองรู้แล้วว่าตนลักของไป ก็เลยสารภาพกับอาจารย์ทองว่าตนเองลักไปจริงๆ อาจารย์ก็ดีใจพอไปถึงก็ทำนายว่าของนั้นหมกอยู่ที่ไหนให้อ้ายทองไปเอามา อ้ายทองก็ไปเอามา จึงเรียกพระเจ้าแผ่นดินมานั่งใกล้ๆ เชิญพระเจ้าแผ่นดินมานั่งใกล้อาตมา พอพระเจ้าแผ่นดินลงมา ฟ้าก็ฝ่าเปรี้ยงลงมา พระเจ้าแผ่นดินก็ดีใจว่าอาจารย์ทองนี่ทายแม่นจริงๆ จึงประทานรางวัลให้อาจารย์ทองมากมาย