สึกช้าไป

นายสอน เหมวิหค ผู้เล่า

มีพระภิกษุอยู่องค์หนึ่ง ก็บวชมานานแล้ว 20 ปี วันหนึ่งก็คิดว่า “เอ ! ไอ้เราก็บวชมาตั้งนานแล้วจะต้องสึกเสียที เมื่อสึกออกมาแล้วก็คิดว่า “เรานี่คงอยู่คนเดียวไม่ได้ เป็นแน่เดี๋ยวจะแก่ตายเปล่าจะต้องมีเมียซักคน” เมื่อคิดได้ก็ไปขอหญิงสาวคนหนึ่งแต่งงานด้วย เป็นหญิงก็ใกล้ ๆ บ้านนั่นเอง

เมื่อแต่งเสร็จก็ส่งตัวเข้าหอเรียบร้อย พอเช้าก็ตื่นขึ้นมานั่งร้องไห้ไม่หยุด พ่อตาเห็นก็ถามลูกเขยว่า

“เฮ้ย ! ไอ้ทิดเอ็งเป็นไรไปวะ พ่อเห็นนั่งร้องไห้ตั้งแต่เช้าแล้ว อีหนูมันทำอะไรไม่ถูกใจหรือเปล่า?” ทิดคนนี้ก็บอกว่า “อีหนูพ่อมันไม่ได้ทำให้ไม่ถูกใจหรอก แต่ฉันเสียใจที่สึกออกมาช้าไป”