สั่งสอนผัว

นายขวัญนา อรุณรัตน์ ผู้เล่า

มีผัวเมียอยู่คู่หนึ่ง เมียชื่อป้าเม้า ผัวชื่อตาไหม ผัวนอนขี้เซาเอาจริง ๆ จัง ๆ ตีหนึ่งตีสองปลุกเท่าไรก็ไม่ลุก เรียกว่าพูดจาอะไรไม่รู้เรื่องหือ ๆ หา ๆ อยู่อย่างนั้นแหละ ที่นี้ข้าวของในหมู่บ้านก็เกิดหายบ่อยขึ้น ชาวบ้านจึงจัดเวรยามและแบ่งไปนอนตามจุดต่าง ๆ ภายในหมู่บ้าน เมียก็เห็นว่าผัวจะไปนอนเฝ้าข้าว เมียก็ถามว่าแกจะไปนอนตรงไหน ผัวก็ตอบว่าใต้ต้นกระทุ่ม มีปืนแก๊ป 1 กระบอก ฝ่ายผัวมักจะติดโกหกหน่อย ๆ ไม่ค่อยมีความจริงเท่าไร

พอตกกลางคืน เมียก็เดินออกไปดูก็เห็นผัวนอนอยู่ไม่รู้เรื่องเลย ร้องเรียกก็แล้ว เขย่าตัวก็แล้ว ผัวก็ไม่ตื่น ก็เลยหยิบเอาปืนมาแล้ว กระทืบผัว คอบ้าง อกบ้าง ผัวก็ไม่ตื่น พอสว่างผัวก็ตื่นขึ้นมาไม่เห็นมีปืนก็เลยกลับบ้านไปโกหกเมียว่าขโมยมันมากัน 4 คน เมื่อคืนนี้ มันมาเหยียบคอ เหยียบอกข้า แล้วมันก็เอาปืนไป ดีนะที่มันไม่ฆ่าข้า ถ้าไม่เชื่อก็มาเอาไปสาบถสาบาน ทีโกหกข้าบวชแต่เล็กแต่น้อยข้ายกให้แกเลย ส่วนเมียก็ถามว่าทำไมแกถึงไม่สู้ไอ้พวกโจรมันบ้างล่ะ ผัวก็บอกว่ามันมาเหยียบคอ เหยียบอกและก็เอาปืนแก๊ปไปจะให้ข้าเอาอะไรไปสู้กับมันล่ะ เมียก็ถามว่าที่แกพูดมาเนี่ยจริงมั่งไหม ผัวก็ว่าจริงซิเป็นฟักจะผ่าแล่ง เป็นแตงจะผ่าให้ดูใจเลยเชียวทำไมไม่จริงล่ะ ฝ่ายเมียก็ถามว่าถ้าข้าตามไปไถ่คืนมาได้ล่ะแกจะว่าอย่างไร เอาเถอะข้ายอมให้แกตีหัวเลยเชียวนะจะเอาไปติดคุก 3 เดือน 4 เดือน 1 ปีก็เอา

ฝ่ายเมียก็ให้ลูกชายหยิบปืนออกมาให้พ่อแกดูซิว่าใช่หรือเปล่า ลูกชายก็หยิบเอาปืนมาให้พ่อดู ส่วนผัวเมื่อเห็นปืนแล้วก็ตกใจที่ตัวเองโกหกเมียก็พูดขึ้นว่า โอ้แม่คุณแม่ทูลหัวแม่เนื้อหอมแกไปเอาปืนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เมียก็บอกว่าตอนตี 1 – 2 ข้าเอาตีนถีบอกถีบท้องแกยังไม่ตื่นเลยก็เลยเอาปืนมา ไม่ยังงั้นขโมยมันก็เอาไปแล้ว เมียก็คิดที่จะสั่งสอนที่คิดโกหกก็เลยเอาไม้ตะพดมาเอาผ้าขาวม้าพัน ๆ แล้วก็ตี 7 – 8 ที ให้จำไว้ทีหน้าทีหลัง