ลูกกตัญญู

ผู้เล่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีสุนัขตัวหนึ่งมีท้องแก่ ก็เดินโซซัดโซเซไปออกลูกที่โพรงไม้ในป่าแห่งหนึ่ง ออกลูกมาเป็นเด็กผู้หญิงสี่คน สนัขตัวนี้ก็พยายามไปหาอาหารมาเลี้ยงลูกมันทั้ง 4 คน จนกระทั้งโตเป็นสาว ซึ่งทั้ง 4 คนก็มีความสวยมาก อยู่มาไม่นานลูกชายเศรษฐีทั้ง 4 คนได้ชวนกันออกมาเที่ยวป่าพบกับนางทั้ง 4 คน ก็ชักชวนเข้าไปอยู่ในเมืองและอยู่กินเป็นสามีภรรยากัน เมื่อนางแม่สุนัขกลับมาไม่พบลูกทั้ง 4 คน ก็เที่ยวออกค้นหาโดยทั่วไปทุกหนทุกแห่ง

จนกระทั้งวันหนึ่งก็เดินเข้าไปพบบ้านลูกสาวคนโต ด้วยความดีใจที่พบลูกสาวคนโต นางแม่สุนัขจึงวิ่งเข้าไปหาลูก แต่ลูกสาวซึ่งจำแม่ได้ดีเกิดอายสามี กลัวสามีจะรู้ว่าตนเองมีแม่เป็นสุนัข จึงใช้ไม้ตีแม่ของตนจนขาหลังหัก นางแม่ลูกสุนัขเกิดความรู้สึกเสียใจมากวิ่งหนีออกจากบ้านมา นางแม่สุนัขเดินมาพบลูกสาวของตนอีก 2 คน แต่ทั้งสองคนก็ไม่ต้อนรับกลับไล่ตี นางสุนัขเดินโซเซไปจนกระทั่งพบบ้านลูกสาวคนเล็ก เมื่อลูกสาวคนเล็กเห็นแม่ของตนอยู่ในสภาพบาดเจ็บก็ร้องไห้ตรงเข้ากอดแม่ของตน อุ้มขึ้นบ้านเอาจานทองใส่ข้าวให้แม่ของตนกิน นางสุนัขกินข้าวอิ่มก็ตาย ลูกสาวคนเล็กร้องไห้เสียใจมาก จึงให้คนทำหีบใส่ศพแม่สุนัขของตน แล้วเอาไปบูชาบนหิ้งพระเมื่อสามีของนางกลับมาเห็นหีบศพก็ถามว่า หีบอะไร นางก็เล่าให้สามีฟังว่าเป็นหีบแม่สนุขของตน สามีของอยากดูศพแม่สุนัขจึงเปิดหีบศพดู ปรากฏว่ากลายเป็นทองคำเต็มหีบเลย

ความทราบถึงพี่สาวของนางทั้งสาม พี่ของนางไปหาสุนัขตัวเมียแก่มาเลี้ยงแล้วให้กินข้าวอย่างดี แล้วตีให้ตาย แล้วทำหีบใส่ศพเอาขึ้นไปบูชาบนหิ้งพระ เมื่อสามีกลับมาเปิดหีบศพ พบสุนัขเน่าอืด ส่งกลิ่นเหม็นจึงไล่ตีเมียของตนออกจากบ้านไป