ลุงเชยซู่ซ่า

นายบุญธรรม ทองคำ ผู้เล่า

มีลุงเชยคนหนึ่งเป็นหัวขโมย วันหนึ่งแกเดินไปลักของเขาตั้งแต่เช้าถึงบ่ายพอดีลุงเชยแกนั่งพักร่มแล้วพูดขึ้นว่า “เฮ้อ! แหมวันนี้แย่เลยเดินทางมาตั้งแต่เช้าไม่เคยได้กินอะไรเลย เหยื่อรายไหน รายไหน ก็ไม่มี” เผอิญที่แกพูดอยู่นั้น หางตาแลเห็นควายตัวหนึ่งที่ผูกอยู่ข้างต้นไม้ ลุงเชยแหงะซ้าย แหงะขวา แกจึงพูดขึ้นว่า “เฮ้อ! สบายละวะวันนี้ เจ้าของก็ไม่มี” แหงะซ้าย แหงะขวา ก็ไม่มีใครมาเลี้ยง “ถือโอกาสเอาแม่งไปซะเลย” ว่าแล้วลุงเชย จูงควายไป ไปได้สัก 2-3 คันนา เจ้าของก็โผล่มาพอมาดี ในเมื่อเจ้าของโผล่มา ก็วี้ดว้าย ยิงปืนเปรี้ยงปร้าง ลุงเชยก็ทิ้งควาย พอทิ้งควาย ลุงเชยก็วิ่งหนีไป เจ้าของแจ้งตำรวจจับลุงเชย พอลุงเชยถูกจับแล้ว ลุงเชยจึงบ่นว่า “เฮ้อ! แย่จริงๆ วันนี้ รายไหนๆ ก็เคยหวานคอทุกที แต่อีรายนี้ไม่หวานซะแล้ว” ตำรวจพูดว่า “ไม่ได้วันนี้ลุงก็ต้องติดตาราง ลุงขโมยอย่างน้อย 6 เดือน หรือติดคุกแน่” ลุงเชยเถียง “เรื่องอะไรกูจะติด กูไม่ได้ลักกูไม่ติดอยู่แล้ว” “เอาน่าลุงไม่ต้องพูด” ก็พาลุงไปโรงพักดีกว่า

หลังจากนั้นมา 2-3 วัน ลุงเชยติดตารางอยู่ วันสุดท้ายที่จะตัดสิน พาลุงเชยขึ้นศาลทางทนายความของลุงเชยหรือทางโจทย์ต่างคนต่างก็ปรักปรำลุงเชย ลุงเชยเปิดตัวมาให้การ ตำรวจถามลุงเชยว่า “ลุงเชยลักควายเขาจริงรึเปล่า ลุงรับมาซะโทษที่หนักจะกลายเป็นเบา ลุงรับมาซะเถอะ ลุงอาจจะไม่ติด” ลุงเชยแกได้เถียงว่า “มันเรื่องอะไรจะมาโทษลุงลัก ลุงไม่ได้ลัก” “อ้าว! ลุงไม่ได้ลัก ทำไมลุงเอาควายเขาไปเล่าเจ้าของเขาเห็น ตำรวจจึงจับลุงมาเนี่ย” “เปล่าลุงไม่ได้ลัก” “และลุงเอาควายเขามาทำไม” ตำรวจจึงได้เน้นขึ้นมา “รับเสียเถอะลุง” โอ๊ะ! ฉันไม่รับ ฉันไม่ได้ทำความผิด ฉันไม่ได้เอาควายมานะ ฉันไม่ได้เจตนา อีตอนนั้นฉันไปเที่ยวหลังบ้าน ฉันไปอึมา ฉันเห็นเชือกวางอยู่ไม่เห็นมีเจ้าของคนไหน ฉันก็เลยคว้าเชือกจูงมา แต่หางเชือกมันมีควาย