ทำไมแมวขี้แล้วต้องกลบ

คุณวีระนุช ฉัตรมงคล ผู้เล่า

ในกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ครั้งที่สัตว์ต่างๆ ยังเป็นเพื่อนรักกัน มีสัตว์คู่หนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนรักกันมากคือ แมวกับเสือ แมวนั้นเป็นสัตว์ที่มีความสามารถมากมาย เดินอย่างแผ่วเบาได้ ขึ้นต้นไม้ได้ ตะครุบเหยื่อได้ด้วยความรวดเร็ว คุณสมบัติเหล่านี้เสือไม่มี จึงทำให้อาหารได้ลำบาก เสือจึงมีความคิดที่จะให้แมวสอนวิชาต่างๆ ให้กับตน จึงกล่าวกับเจ้าแมวว่า แมวเพื่อนรักเพื่อนนะสอนวิชาต่างๆ ของเพื่อนให้กับเราได้บ้างไหมแมวได้ยินดังนั้นจึงบอกว่า “ได้ซิเพื่อน เราจะสอนวิชาต่างๆ ให้กับเจ้า” แมวจึงสอนวิชาต่างๆ ให้กับเสือ จนเสือมีความสามารถเก่งกล้าเท่ากับแมว แต่ก่อนที่แมวจะสอนวิชาให้เสือจนหมดสิ้นทุกอย่าง แมวมาคิดได้ว่า หากตนสอนวิชาให้กับเสือจนหมดสิ้นแล้ว จะทำให้ตนเอาตัวรอดได้ลำบาก เมื่อเสือคิดไม่ซื่อด้วย ส่วนเสือนั้นเมื่อเรียนรู้วิชาจากแมวได้จึงเก่งกล้าสามารถ ก็คิดไม่ซื่อกับแมวทำให้พาลหาเรื่องกับแมว จึงวิ่งไล่แมวจากต้นไม้ต้นนี้ไปต้นไม้ต้นนั้น ซึ่งแมววิ่งขึ้นต้นไม้ได้เสือก็วิ่งขึ้นต้นไม้ได้ แต่เมื่อแมวไต่กิ่งออกไป จากต้นไม้ต้นนี้ไปต้นไม้ต้นนั้นเรื่อยๆ เสือทำไม่ได้ จึงมีความโกธรและขู่อาฆาตแมวว่าหากว่าเรากินตัวเจ้าไม่ได้เราก็จะไม่ลดความอดทนเราจะติดตามเจ้าไปจนชั่วลูกชั่วหลาน และหากเราเจอแม้แต่ขี้ของเจ้า เราก็จะกินหมด แมวได้ยินดังนั้น จึงมีความกลัวที่เสือขู่อาฆาตทุกครั้งที่แมวขี้แมวจึงขุดหลุมฝังกลบทุกครั้ง เราจะเห็นได้ว่าแมวมีอุปนิสัยการขี้แล้วกลบมาจนถึงทุกวันนี้