7 กระทะ

นายชูชีพ จริตธรรม ผู้เล่า

มีเด็กคนหนึ่งเข้ามาอาศัยอยู่ในวัด ก็มาจากไหนไม่ปรากฏ สิ่งที่แปลกประหลาดคือกินอาหารจุ เมื่อเกิดขึ้นใหม่ๆ กินข้าวได้ 7 เม็ด พออาทิตย์ที่ 2 แกก็เปลี่ยนเป็น 7 ช้อน พออาทิตย์ที่ 3 ก็เปลี่ยนเป็น 7 ถ้วย ต่อไปนานวันก็ 7 ชาม 7 หม้อ 7 กระทะ พ่อแม่เห็นคราวจะเลี้ยงไม่ไหวเพราะลูกกินจุเหลือเกิน พ่อจึงหลอกให้เด็กไปช่วยตัดไม้ในป่า เพื่อจะเอามาทำฟืน พอพ่อลงมือตัดต้นไม้ใหญ่ก็บอกให้ลูกชักเชือกหรือจะให้ไม้ล้ม แต่หลอกทำเชือกสั้นๆ เพื่อจะได้ฆ่าลูกเสียให้ตาย พอต้นไม้ล้มลงเด็กก็เลี่ยงต้นไม้ไม่พ้น ต้นไม้ล้มคาตัวอยู่ พ่อก็รีบกลับบ้าน คิดว่ายังไงก็ต้องตายแน่ๆ แต่ 7 กระทะ เป็นคนแข็งแรง ก็พยามยามพลิกเอาต้นไม้ลงได้ก็รู้เจตนาของตนเองว่าพ่อแม่ไม่รักเราแล้วต้องฆ่าเรา ก็ตัดใจไม่กลับบ้าน ใช้ขวานที่พ่อทิ้งไว้ตัดไม้นั้นทำเรือเป็นรูปเรือยาวมาก 7 กระทะทำพาย ทำเรือแล้วเข็นลงสู่แม่น้ำ พายล่องไปตามลำน้ำโดยไม่มีจุดหมาย

จนมาถึงวัดหนึ่ง เด็กเห็นเรือแปลกประหลาดพายมาก็ร้องตะโกนโวยวายในหมู่เพื่อนฝูงว่ามาดูเรืออะไรแปลกๆ นี่เร็ว เอ้ น่าแปลกนะเสาอะไรแปลกอย่างนี้ วิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา 7 กระทะเห็นได้ท่าก็วาดเรือเข้าไปในหมู่เด็ก ก็ตีสนิทกับเด็กๆ ซึ่งเด็กก็สนใจเรือของเขาเป็นพิเศษอยู่แล้ว เขาก็ใช้ความสนใจของเด็กเป็นสะพานทอดไป คุยไปถามไปตัวเองนะขณะนี้หิวข้าวแล้วเพราะไม่ได้กินมาหลายวัน ก็คุยถามถึงเด็ก ก็บอกพอมีบ้างขึ้นไปสิ กินข้าว เด็กๆ ยกออกมาให้เท่าไรๆ 7 กระทะก็กินหมด เป็นที่หนักใจของเพื่อนมาก

อยู่มาวันหนึ่งท้องถิ่นนั้นมีการแข่งเรือ เป็นงานประเพณีของหมู่บ้าน 7 กระทะเป็นผู้มีเรี่ยวแรงมากอยู่แล้ว ได้บอกให้อาจารย์ช่วยไปติดต่อกับกรรมการจัดงานขอร่วมการแข่งเรือด้วย โดยเอาเรือของเขาลงแข่ง เมื่อกรรมการแลเห็นก็อยากจะไม่รับ เพราะเรือใหญ่ยาวผิดปกติ หาคู่แข่งยาก 7 กระทะก็ท้าก็พวกที่เอาเรือมาแข่งในลานว่า ใครที่ต้องการจะแข่งขันกับเขาเขาจะต่อให้ โดยเขาจะอยู่หลังให้เรือลำนั้นออกหน้าไปก่อน ในที่สุด 7 กระทะก็ได้คู่แข่งเป็นเรือฝีพายจัดซึ่งชนะลำอื่น ๆ มาหมดแล้ว 7 กระทะเมื่อเข้าสู่สนาม เขาก็รวบรวมกำลังของเขาตามความสามารถของเขาลงมือจ้ำประชาชนก็ตั้งใจดูว่าเก่งกาจอย่างไร 7 กระทะแสดงความสามารถอย่างไม่น่าเชื่อโดยเรียกเสียงเชียร์จากคนดูอย่างมาก พายครั้งแรก ประกฏว่า เรือที่อยู่หลังสุดเขากลับมากวดติดๆ ลงมือจ้ำครั้งที่ 2 หัวเรือก็เท่ากัน เด็กวัดด้วยกันได้ทีกระโดดเชียร์กันใหญ่พอครั้งที่ 3 7 กระทะก็ลุกขึ้นเตรียมจ้วงฝีพาย จ้ำพรวดเดียว เรือชนะสุดลำ ถึงธงชัยพอดี

ต่อมากรรมการถามว่าที่มาแข่งเรือต้องการอะไร เขาว่าขอข้าวกินอิ่มเดียวเท่านั้นกรรมการก็ซื้อ ข้าวอิ่มนึงก็มาแข่งขันให้เหนื่อยเอ้า พวกนี้ไปจัดข้าวมา เอาข้าวมาตั้งเรียบร้อย หันหลังไป 7 กระทะแว๊บเดียวหมด แอ๊ะ หม้อนึงหมดแล้ว เอาเอาข้าวมาอีก ยกข้าวมาเลยทีนี้ไม่เอา ยกมาหม้อนึงหมด เอาใส่ชามกะมังเลยก็หมดเอ อย่างไรเอามาก็กระบุงนึงเลย ยกมา 7 กระทะก็กินหมดข้าวในงาน 7 กระทะ กวาดเรียบ เอ กำนันเห็นท่าไม่ได้เรื่อง ก็ไต่ถามที่อยู่ เขาก็ว่าอยู่วัดไม่มีหลักแหล่งอะไรอาศัยเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดนี้เอง กำนันเห็นเป็นผู้มีกำลังดีเลยชวน 7 กระทะมาบ้านมีงานอะไรก็ให้ทำ งานการก็สำเร็จ มาภายหลังกำนันแก่ตัวลง เกษียณอายุ ก็ยกให้ 7 กระทะ เป็นกำนัน ก็ให้ 7 กระทะเป็นกำนันแทน 7 กระทะก็ปกครองมาอย่างผาสุก