ราชรถมาเกย

นางสมใจ ปัญญาตา ผู้เล่า

แดงกับดำเป็นพระหนุ่มซึ่งเบื่อชีวิตในวัดมากจึงขอลาสิกขาบทเพื่ออกมาเป็นฆราวาสเจ้าอาวาสก็อนุญาตพร้อมกับทำนายดวงชะตาของเขาทั้งสอง

“แดง เจ้าเป็นคนโชคดีมาก วันหนึ่งข้างหน้าเจ้าจะได้ดื่มน้ำจากถ้วยทองแล้วจะมีร่มของพระเจ้าแผ่นดินมาคลุมอยู่เหนือศรีษะของเจ้า ส่วนดำ อาตมาเสียใจที่จะบอกกับเจ้าว่า เจ้าโชคร้ายมาก เจ้าต้องถือจอบถือเสียม ทำงานหนักไปจนตลอดทั้งชีวิต” ดำผู้ซึ่งถูกพยากรณ์ว่าเป็นคนอับโชคก็มิได้ย่อท้อแต่กลับทำงานขยันขันแข็ง อดทน จนกระทั่งไม่ช้าก็เป็นคนร่ำรวย เขากลัวอยู่เสมอว่าสักวันหนึ่งเขาก็จะกลายเป็นคนจนอีก เขาจึงขุดดิน ทำไร่ ไถนาต่อไปเรื่อยๆ เขาก็ถือจอบถือเสียมอยู่ทุกวันจนกลายเป็นเศรษฐีที่ร่ำรวยมาก ส่วนแดง เข้าใจว่าในอนาคตเขาจะได้เป็นพระราชา ในอดีตเมื่อพระราชาสวรรคตลง โดยไม่ทรงมีรัชทายาทเพื่อสืบทอดราชวงศ์ต่อไป ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนักก็จะปล่อยรถม้าออกไปจากพระราชวัง ถ้ารถม้าไปหยุดใกล้ชายผู้ใด ชายผู้นั้นก็จะถูกเชิญให้ครองราชย์เป็นพระเจ้าแผ่นดิน ประชาชนส่วนใหญ่เชื่อกันว่าชายผู้มีราชรถมาเกยนั้นถูกส่งมาโดยพระอินทร์ให้มาเป็นพระมหากษัตริย์ แดงเชื่อคำทำนายของเจ้าอาวาสก็ได้แต่เฝ้ารอจนทำให้เขากลายเป็นคนเกียจคร้านไม่ทำมาหากิน เอาแต่เฝ้ารอไม่นานนักเขาก็กลายเป็นคนจนต้องขอทานเลี้ยงชีพ

ครั้นแล้ววันหนึ่ง แดงก็เจ็บหนักใกล้ตายอยู่ตรงริมถนน บังเอิญวันนั้นพระราชาก็เสด็จผ่านมาพอดีพร้อมด้วยผู้ตามเสด็จ พระองค์ทรงมีเมตตาสงสารคนขอทาน ซึ่งกำลังตายใต้แสงอาทิตย์ที่ร้อนแรง พระองค์จึงสั่งให้หยุดรถพระที่นั่งเพื่อให้ขอทานได้ดื่มน้ำจากถ้วยของพระองค์และยังฉัตรบังแดดแก่คนขอทาน แดงหายใจเป็นครั้งสุดท้ายก็หมดลมหายใจ

คำทายของเจ้าอาวาสได้เป็นจริงแล้ว