ครูฝึกเชาว์

ผู้เล่า

ตานี้เป็นเรื่องที่ผมจะเล่าก็คล้ายๆ ว่า มีเนื้อเรื่องที่เขาบอกว่า หัวข้อเรื่องเขาว่า ครูฝึกเชาน์ ก็มีสถานศึกษาอยู่ที่หนึ่ง ก็เป็นที่เด็กเล็กๆ เรียกว่าไอ้ศิลปวิทยาการเขียนการอะไรที่ครูให้ไปครบแล้ว พร้อมแล้ว ครูก็เป็นห่วงเรื่องเชาน์ กลัวลูกศิษย์จะไปสอบตกสัมภาษณ์ วันหลังก็เรียกลูกศิษย์ไปรวมกัน ก็มีเด็กเล็กอยู่คนหนึ่ง เขาชื่อจ้อย เรียกว่า มองดูใบหน้าเลิ่กๆ ลั่กๆ กว่าเขาหน่อยคือคงจะเซ่อๆ ครูก็คิดว่าถ้าพูดถึงว่าเด็กชายจ้อยนี่รู้คนอื่นเขาก็จะต้องรู้กันทั้งนั้น ครูก็เลยตั้งปัญหาถามว่า อุปกรณ์ของการนอนนี้มีสี่อย่าง ครูก็ใบ้ให้ว่า หนึ่งอ้าเสื่อ สองหมอน ก็ถามเด็กชายจ้อยว่า อีกสองอย่างล่ะ เด็กชายจ้อยก็ตอบมุ้งครับ แต่ผ้าห่มไม่เอาเสียแล้ว เลิ่กลั่กๆ ครูก็ถามมีอะไรอีก ครูก็ใบ้ให้ว่า เมื่อคืนนี้เธอนอนก๊ะใคร จ้อยก็บอก เมื่อคืนผมนอนกับแม่ครับ ก็ถามว่า บนอกแม่เธอมีอะไร ไอ้ครูก็หมายความว่าจะให้ว่าผ้าห่ม จ้อยไม่ตอบเสียอย่างงั้นละ ดันบอกว่ามีพ่อครับ (หัวเราะ) ครูชักเกาหัวแกร๊กๆ เลย ชะๆๆๆ ไอ้ห่าเอ๊ย จะให้เอาผ้าห่มไม่เอา บอกว่ามีพ่อ ครูก็ดุซิครับ ไอ้เด็กเล็กๆ ก็ครูดุชักใจไม่ดี ก็เสียใจ ครูก็ตะคอกถามว่า เอ้า บนหลังพ่อเธอมีอะไรล่ะ เด็กชายจ้อยดันตอบว่า มีขาแม่ครับ (หัวเราะ)