แม่ผัวกับลูกสะใภ้

ผู้เล่า

นิทานเรื่องนี้คือแม่ผัวกับลูกสะใภ้นะ แม่ผัวลูกสะใภ้แม่ผัวก็ตาบอดใช่ไหม ทีนี้แม่ผัวแกก็อยู่กับลูกสะใภ้สองคน ผัวไปทำงานมาหาเลี้ยงครอบครัว ละก็ ให้แม่ผัวกับลูกสะใภ้อยู่บ้าน ทีนี้แกก็จะกินแต่ปลาหลดแหละ กับข้าวนี้แกไม่กินอย่างอื่นแกจะกินแต่ปลาหลด ทีนี้ปลาหลดหมดก็หายาก ไอ้ลูกสะใภ้ก็บ่นว่าจะกินแต่ของดีดี ตาก็ไม่ดีทำอะไรก็ไม่ได้ กินแต่ของดีดีก็เลย แกล้งเอาปลิงมาปิ้งให้กิน ปลิงควายตัวเบ่อเร่อเลย เหนียวซีทีนี้ เหนียวแกก็กินว่า อีหนู ทำไมมันเหนียวนักละหือ ปลาหลดมึงทำไมมันเหนียวนักวะ กินไปเหอะน่าพูดมากกินไปเถอะ ของมันหายาก ปลิงมันแก่แล้วมันก็เหนียวทั้งนั้นแหละ ทีนี้แกก็เสียใจตอนหลังมารู้ว่าลูกสะใภ้เอาปลิงมาให้กิน แกก็เสียใจ กลุ้มใจ ก็เลยเจ็บ แกก็เลยมาตายทีนี้พอแกตายและก็ชาวบ้านชาวเมืองก็จะมาเอาไปเผาที่เชิงตะกอนที่ป่า ก็ใครมายกก็ยกไม่ขึ้น ใครมายกก็ไม่ขึ้น ทำอย่างไรกันเนี้ย ปรึกษากัน ก็เหลือใครบ้างล่ะที่ไม่ได้ยกนะ ก็เหลือลูกสะใภ้คนเดียวแหละว่างั้นซิ ก็ว่า เอ้อ อีหนูมึงลองมายกดูซีวะเผื่อมันจะไป เผื่อจะยกได้ มันมาถึงมันก็ยกเลยขึ้นเลยเหมือนกันเอ้า ขึ้นก็แบกไปคนเดียวยันป่าช้าเลย ไปถึงก็จะเผาซิ ขึ้นเชิงตะกอนนะเผา เอ๊ะ บ่าออกจากโลงไม่ได้ซะแล้วซิ ติดกันหนับกับโลง นะซิ ทำไงละทีเนี้ย ไม่เผาก็ไม่ได้มืดก็จะมืดก็เลยจุดไฟเผาคนตายคนเป็นแหละ เผากันไปหมด ก็เลยตายพร้อมกันซิแม่ผัวกับลูกสะใภ้ ผลสุดท้ายก็เวรกรรมของมันเหอะ

นิทานเรื่องนี้ก็สอนให้รู้ว่าคนอกตัญญูกับพ่อแม่