แม่ครับ ผมมีสิทธิ์จะฝัน

นายสมชาย สุขแสนนาน ผู้เล่า

อยู่มาวันหนึ่งเด็กชายเดชาเขาฝันว่าเขาได้ขึ้นเครื่องบินแต่พอแม่ของเขามาปลุกเขาก็ตื่นขึ้นมา เดชาเขาบอกแม่ว่าแม่ครับผมฝันว่าผมได้ขึ้นเครื่องบิน แม่เขาบอกว่าเดชาเธอฝันเธอก็ไม่ได้ขึ้นเครื่องบิน เดชาบอกแม่ว่า ผมจะทำให้ฝันเป็นจริงให้ได้ แม่ของเดชาบอกให้เดชาไปกินข้าว เดชาบอกแม่ว่าผมไม่กินข้าวผมจะไปฝันอีกครั้ง แม่ของเดชาก็ขึ้นมาและแม่เขาบอกว่า เพื่อนมาหาเดชาก็นอนฝันอยู่และแม่ของเดชาก็ให้เพื่อนขึ้นไปบนห้องของเดชาเพื่อนเขาก็เอารังมดแดงมาไว้ตรงมือ และเดชาก็ตื่นขึ้นและร้องเรียกแม่ให้ขึ้นมาดูและเดชาก็ถาม แม่เขาว่าใครเอารังมดแดงมาไว้ที่มือผม แม่บอกว่า เพื่อนของเธอเอามดแดงมาไว้เองเพราะลูกเอาแต่ฝัน เพื่อนเธอไม่อยากรอจึงไปหารังมดแดงที่ต้นมะม่วง เด็กชายเดชาจึงมาฝันอีกครั้ง และเดชาฝันร้ายเขาฝันว่า เขาลงไปในน้ำเขาเจอจระเข้กินเดชา เดชาจึงตื่นและเรียกแม่ ด้วยความกลัวมากและบอกว่าแม่ผมฝันร้ายมากครับ ผมเห็นไอ้จระเข้มันจะกินมือของผม แม่บอกว่าอย่ากลัวเลยลงไปกินขนมกับเพื่อน แม่พูดว่าอย่าไปคิดมากเลย ลูกเดชาก็ตอบว่า ครับแม่ เดชาบอกแม่ก่อนที่จะไปทำงานว่า ผมจะไม่เอาแต่ใจตัวเองแล้วครับแม่ แม่ของเขาก็เข้ามากอดเดชาก่อนไปทำงาน เดชาบอกแม่ว่า พรุ่งนี้วันเกิดเพื่อนเดชาก็ไปซื้อของขวัญมาให้เพื่อนในวันพรุ่งนี้ แม่ของเดชามาวันนี้เพราะมารับเดชาไปอังกฤษกับแม่ เดชาดีใจมากที่จะได้ขึ้นเครื่องบินไปอังกฤษเดชาจึงรับเอาของขวัญมาให้เพื่อนและบอกกับเพื่อนว่า ฉันไม่อยู่แล้วนะเพื่อนถามว่าเธอจะไปไหน เดชาบอกว่า ฉันจะไปอังกฤษกับแม่เพราะแม่เราต้องทำงานที่อังกฤษกับเพื่อนของแม่ฉัน ถ้าเป็นวันเกิดฉันจะชวนไปด้วยนะเพื่อนทุกคนก็กินขนมอย่างสนุกสนานกันมาก แต่เดชาก็ดีใจที่ได้ขึ้นเครื่องบินเป็นครั้งแรก เดชากับแม่ยิ้มให้กัน เดชากับแม่เขาก็ลงจากเครื่องบินไปที่ทำงานเดชาบอกกับแม่ว่า แม่ครับผมสนุกสนานมากครับ ถึงไม่ได้กินขนมที่เพื่อนแต่ผมก็ได้ขึ้นเครื่องบินครับ