ดอกบัวกับผีเสื้อ

ผู้เล่า

ยังมีหนองน้ำใหญ่ซึ่งมีดอกบัวอยู่เต็มบึงนั้นอย่างสวยงามตาแลเห็นแต่ไกลโดยไม่มีผู้ใดเคยเก็บไปเลยและ ณ บนคันดินบึงยังไม่มีต้นไม้ใหญ่กับรังผึ้งใหญ่อยู่หนึ่งรังนั้นโดยผึ้งเหล่านั้น ได้อาศัยน้ำหวานจากเกสรดอกบัวในหนองน้ำ และวันหนึ่งมีนักท่องเที่ยวคณะหนึ่งเดินทางเข้าไปถึงต้นไม้ต้นใหญ่เพื่อไปนั่งพักกินข้าวใต้ต้นไม้นักท่องเที่ยวเอ่ยชมหนองน้ำแห่งนี้ ซึ่งบอกว่าอากาศในหนองน้ำนี้ช่างชื่นชมและงามตามากจริง ๆ มีทั้งผีเสื้อบินตอมดอกไม้มากมายจนแทบจะมองเราลงไปเก็บดอกบัวและฝักบัวกัน พอเด็ดเสร็จแล้วก็ได้บอกว่าธรรมชาติในบึงนี้ให้ความสวยสดงดงามไม่เคยเจอมาก่อน แล้วนักท่องเที่ยวสองคนเดินเข้ามาเจอผีเสื้อกำลังดูดเกสรและแลเห็นดอกบัวที่กำลังบานพวกเขายืนดูด้วยความสวยงามในขณะที่ดูนั้นได้มีเสียงน้ำกระเพื่อม เขาจึงไปดูว่ามีคนทำอะไรหรือสัตว์อะไร เขาได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งเขาถือเต่าตัวใหญ่ตัวหนึ่งพวกนักท่องเที่ยวได้พูดว่าลุงจะเอาเต่าไปทำอะไร ลุงบอกว่าจะเอาไปขายในเมือง ทำไมลุงต้องเอาไปขายลุงก็รู้ว่าเต่าหรือสัตว์อื่นๆ ทำให้ธรรมชาติสวยงามแล้วลุงเอาไปขายทำไม ลุงไม่มีเงินส่งลูกเรียนหนังสือ นักท่องเที่ยวเอ่ยว่าลุงไปหางานทำที่ไม่ทำลายธรรมชาติถ้าลุงทำอย่างนี้ อีกหน่อยก็ไม่มีความสวยงามที่นี้อีกต่อไปลุงก็ไม่เอาไปขายอีก

ข้อคิด เราไม่ควรทำลายเพราะไม่มีใครมาดูแลรักษา