เด็กโง่

ผู้เล่า

กาลครั้งหนึ่งมีเด็กโง่คนหนึ่งเขาบอกแม่เขาว่าจะไปจับนกกระยางมาให้แม่แกงกิน แล้วเขาก็เดินไปหานกกระยางสักพักเขาก็เจอกับนกกระยางตัวหนึ่ง เขาเลยเข้าไปจับแล้วเด็กโง่ก็บอกนกกระยางว่า เจ้าจงบินไปบ้านข้าแล้วให้แม่ข้าจับแกงซะโดยดี และเด็กโง่ก็ปล่อยให้นกกระยางไป สักพักเด็กโง่ก็ถึงบ้าน และเด็กโง่เข้าไปในครัวไปถามแม่ว่า แม่เจ้านกกระยางมาถึงบ้านหรือยัง แม่ว่า ไอ้เด็กโง่ นกกระยางที่ไหนมันจะมาให้เราแกงดี ๆ ล่ะ เวลาไปจับนกกระยางต้องเอาไม้ไปตีมัน เด็กโง่ก็ไปเจอพระ เด็กโง่ก็ไปตีหัวพระเด็กโง่กลับไปบ้านเด็กโง่บอกแม่ว่า แม่ข้าไปตีหัวพระมา แม่บอกว่า ถ้าเห็นพระให้นั่งไหว้ เด็กโง่ก็เดินไปเจอแมวตกน้ำ เด็กโง่ก็นั่งไหว้ เด็กโง่กลับบ้านไปบอกแม่ว่าเด็กโง่เห็นแมวตกน้ำ แม่บอกว่าถ้าเห็นแมวตกน้ำให้ลงไปช่วย เด็กโง่เห็นแมวตกน้ำอีกเด็กโง่ก็ลงไปช่วย เด็กโง่กลับไปบอกแม่ว่าข้าเห็นแมวตกน้ำข้าเข้าไปช่วย แม่บอกว่าดีมากไอ้เด็กโง่