ราชสีห์กับกระรอก

นางบังอร กิจพายัพ ผู้เล่า

กาลครั้งหนึ่งมีหนูและเพื่อนได้เล่นซ่อนแอบอยู่ในป่า กระรอกได้วิ่งไปยืนอยู่บนจมูกราชสีห์จึงโมโห หนูจึงวิ่งหนีและราชสีห์จึงเหยียบหางไว้และก็หยิบตัวกระรอกขึ้นมาหนูก็ต่อรองว่า ให้เล่นซ่อนแอบ และราชสีห์ก็บอกกระรอก วันหนึ่งราชสีห์ได้เห็นเชือกเป็นหางของกระรอกจึงคิดว่าหนู เล่นซ่อนแอบจึงไปเหยียบที่คิดว่าเป็นหางของกระรอกและได้ติดกับดักของนายพราน ราชสีห์ก็เรียกให้แรดและวัวช่วยแต่ก็ช่วยไม่ได้ก็เดินหายไป กระรอกก็จึงใช้ฟันกัดเชือกและราชสีห์ก็เป็นเพื่อนกับกระรอกและก็เล่นซ่อนแอบด้วยกัน

ข้อคิด เราไม่ควรดูถูกผู้อื่นที่อ่อนแอกว่า