เศรษฐี ขี้เหนียว

นายสายันต์ ฆารสว่าง ผู้เล่า

กาลครั้งหนึ่งมีสองตายายเป็นเศรษฐีและตาเศรษฐีนั้นแกเป็นคนงกแจะไม่ค่อยชอบทำบุญสักเท่าไร แต่ยายแกชอบทำบุญมาก และยายจึงต้องแอบตาไปทำบุญถ้ายายไม่แอบตาไปทำบุญตาก็จะบ่นและแกก็บอกกับยายการไปทำบุญมันสิ้นเปลืองมาก ตาเศรษฐีแกลืมการทำบุญมาก อยู่มาวันหนึ่งตาเศรษฐีก็ไม่สบายและมีอยู่คืนหนึ่งตาเศรษฐีฝันว่ามีจระเข้มาบอกว่าให้ตาเศรษฐีไปทำบุญที่วัดที่ไกลที่สุดพอตื่นเข้ามาตาเศรษฐีจึงรีบไปบอกให้ยายฟังยายพาตาไปทำบุญวัดนั้นที่จระเข้บอกไว้ในฝัน สองตายายก็ได้พากันพายเรือไปจนกระทั่สองตายายนั้นเริ่มเหนื่อยเพลียหมดแรงที่จะพายเรือต่อไปได้จึงหยุดพักกลางทางก่อนพอสองตายายหายเหนื่อยแล้วจึงเริ่มไปต่อ แต่ยายกับตาก็รู้ว่าสองคนนั้นคงไปไม่ถึงจึงปักธงรูปจระเข้ไว้ที่หัวเรือแต่ก็ไปไม่ถึงจึงพากันพายเรือกลับบ้านจะกระทั่งตาก็ไม่สบายหนักแล้วแกก็ได้ตาย ยายแกเสียใจมากที่ตามาตายจากกันไป ยายก็ได้อยู่เพียงลำพังลูกแกก็ไม่มีแต่แล้วยายก็มาตายตามตาไปอีก สองผัวเมียคู่นั้นตาเศรษฐีที่งกนั้น ตายไปก็กลายเป็นจระเข้ ส่วนยายที่ชอบทำบุญตายไปกลายเป็นนางเงือก เวลามีทอดกฐินจะมีธงจระเข้กับนางเงือก