ตำนานเรื่องผีโรคห่า

นางปราณี พลีขันธ์ ผู้เล่า

โรคห่าก็คือ โรคท้องเดิน ท้องร่วงในปัจจุบันนี้นั่นแหละ เมื่อก่อนโรคห่าแพร่ระบาดในตำบลลุมพลี มีคนตายมากมาย เป็นร้อยพันคน จึงเรียกว่า “ผีโรคห่า” ชาวบ้านจึงรวมกันจุดคลเพลิงไล่ “ผีโรคห่า” โดยการร้องเพลงไล่ “ผีโรคห่า” ดังนี้ คอมซาตุ้ลล่ามมุสตาฟีบีฮาอ้า รุลวาบาวัล ฟ่ฮาตคมู อั้ลลามุสซ่าเตาะฮ์ฟา อัลลามุสชาเตาะฮ์ดา ว่าด้ารอยบ้านาวัลฟาฮ่าดีมู้ ลาเฮ้ลาเอนล้อลอลา เฮ้ลาฮ่าเอนล้อลอ ไล่ “ผีโรคห่า” ไปทางคลองสระบัว เมื่อถึงตอนเช้า คนพุทธเขาก็ถามว่าบ้านแขกทำอะไรกัน หม้อดินแตกหมดเลยชาวบ้านตำบลลุมพลี จึงสันนิษฐานว่าเป็นเพราะ “ผีโรคห่า” เหยียบแตก ปัจจุบันนี้ยังใช้เพลงนี้ร้องกล่อมเด็กอยู่