บ้านลุมพลี

นางละม้าย สร้อยมณีแสง ผู้เล่า

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วกว่า 200 ปี บริเวณที่ข้าพเจ้าอาศัยอยู่นั้นเคยมีประวัติศาสตร์ คือเป็นบริเวณที่เคยมีการรบกันระหว่างไทยกับพม่าแลในบริเวณนี้เคยเป็นที่ตั้งขอฝ่ายพม่า ส่วนฝ่ายไทยนั้นจะตั้งค่ายอยู่ในเมืองเพราะไม่มีพื้นที่มากพอที่จะตั้งค่ายเพราะพม่าได้ยึดครองไว้เกือบหมดและในแถวหมู่บ้านของข้าพเจ้านั้น มีวัดที่เก่าแก่อยู่หลายวัดเช่น บริเวณหมู่ 6 ของตำบลลุมพลีจะมีวัดร้างอยู่วัดหนึ่ง แต่ในตอนนี้ไม่รู้ว่ารูปร่างเป็นอย่างไรบ้าง เพราะคนแถวนั้น ได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่แถวนั้นเป็นจำนวนมาก และในบริเวณนั้นเคยมีคนเห็นสิ่งลึกลับอยู่หลายครั้ง มีบางคนเคยขุดดินบริเวณนั้น หรือบริเวณวัดร้างเพื่อทำการปลูกต้นไม้ พอขุดไปได้ๆ ไม่ลึกมากนักก็เจอถ้วย จาน เครื่องปั้นดินเผา เป็นจำนวนมาก และยังมีคนโชคดีเคยเจอทองคำอีกด้วย เมื่อก่อนในบริเวณนั้นตกกลางคืนมักไม่มีใครชอบเดินผ่าน แต่ในเดี๋ยวนี้บ้านเรือนตั้งกันอยู่มากมายจึงมีคนเดินขวักไขว่จึงดูไม่น่ากลัวเหมือนเมื่อก่อน และยังมีอีกวัดหนึ่งที่เก่าแก่ตั้งอยู่บริเวณพื้นที่หมู่ที่ 2 ของตำบลลุมพลีเป็นวัดร้างที่เก่าแก่เช่นเดียวกัน ในบริเวณนั้นเป็นป่ารกรุงรัง ไม่ค่อยมีใครเข้าไปและเป็นบริเวณพื้นที่ที่น่ากลัวมาก เคยมีเด็กเข้าไปเล่น และได้เข้าไปเจองูตัวใหญ่อยู่มากมาย ซึ่งมีคนแก่เล่าว่าเป็นเจ้าที่ที่เฝ้าอยู่ในวัดนั้น และบริเวณไม่ไกลกับวัดนั้นมาก มักมีคนแก่บอกว่าเคยมีแม่น้ำลำคลองขนาดใหญ่มากจนเรือสำเภาในสมัยก่อนสามารถแล่นสวนกันได้ และยังเล่าอีกว่าในครั้งหนึ่งนานมาแล้วเคยมีเรือบรรทุกทองคำเป็นจำนวนมากแล่นผ่านบริเวณนั้นและในตอนนั้นมีพายุแรงมากพัดจนไม่สามารถบังคับเรือให้ทรงอยู่ได้ เรือจึงได้จมลงในลำคลองนั้น แต่เดี๋ยวนี่ในบริเวณนั้นกลับไม่มีแม่น้ำลำคลองเหมือนในสมัยก่อนเพราะบริเวณนั้นเป็นทุ่งนาที่กว้างใหญ่ไปหมด และยังมีบ้านคนตั้งอยู่กันอีกด้วย