ผีต้นมะพลับ

นุจรี กรองพัด ผู้เล่า

วันหนึ่งในตำบลลุมพลีได้มีการจัดงานสมาคมของตำบล เป็นงานที่ยิ่งใหญ่ มีการละเล่นหลายประเภท มีลำตัด รำวง ภาพยนตร์ หนัง ลิเก ชิงช้า วิ่งวัว พองานสมาคมได้จบการละเล่นได้ประมาณตี 2 ผู้คนที่ไปงานก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่มีวัยรุ่นอยู่กลุ่มหนึ่งได้เดินไปที่ท่าใหญ่ ซึ่งอยู่หลังโรงเรียนลุมพลี และมีศาลาหลังหนึ่ง พวกเขาไม่ยอมกลับบ้านกัน พวกเขาได้พูดคุยกันเรื่องสนุกสนาน ในฐานะชู้สาว พอถึงเวลาตี 3 กว่าๆ ต่างก็แยกย้ายกลับบ้าน พอเดินมาครึ่งกิโลจากศาลาในกลุ่มนั้นได้สูบบุหรี่ พอเดินสูบมาเรื่อยๆ ได้มีลมพัดแรงมากๆ เยือกเย็นจนบุหรี่ดับ และ 1 ในกลุ่มนั้นได้หนาวเพราะลมแรงมาก เยือกเย็น จนบุหรี่ดับ และ 1 ในกลุ่มนั้นได้หนาวเพราะลมแรงและได้เหลือบไปเห็นคนสูบบุหรี่อยู่ข้างหน้าประมาณ 5 วา จึงได้ตะโกนขอต่อบุหรี่กับชายคนนั้น แล้วชายคนนั้นได้เดินหนีไปไม่ยอมให้ต่อบุหรี่ และ 1 ในกลุ่มนั้นก็ได้วิ่งตามไปแต่ตามเท่าไหร่ก็ไม่ทัน จึงตะโกนอีกว่า “กูหนาวนะโว้ย กูขอต่อบุหรี่หน่อย” คนที่สูบบุหรี่จึงหันหน้ามาหาพวกนั้น และได้สูบบุหรี่แดงวาบๆ ที่ว่าไม่เคยเลยสูบมาก่อนก็ตกใจมาก และพวกของกลุ่มนั้นจะเดินหนีเพราะไม่แน่ใจว่าคนที่สูบบุหรี่นั้นเป็นคนหรือผี ภาพที่นึกไว้ก็เป็นจริง เขาไม่ใช่คน ชายที่สูบบุหรี่ก็ทำตาปลิ้นออกมาและก็แลบลิ้นยาวและตรงนั้นมีต้นพลับหลังโรงเรียนลุมพลี 1 ต้น พวกเขากลุ่มนั้นพยายามวิ่ง แต่ก็วิ่งไม่ออกเพราะกลัวสุดขีด ชายชราสูบบุหรี่ก็ได้ขึ้นไปโหนที่กิ่งมะพลับแล้วห้อยหัวลงมา และพวกเขากลุ่มนั้นก็ได้ตะโกนบอกว่า “กูไม่กลัวมึงหรอก” มันก็เลยขย่มกิ่งมะพลับใหญ่เลย พวกเขากลุ่มนั้นตะโกนบอกว่า “ผีหลอกๆ”

ท้ายสุดเขาก็นัดกันว่าออกมาแล้วปากร้องตะโกนออกมาว่า “กูไม่กลัว” พอพวกเขามาถึงที่พัก หัวใจของพวกเขาแทบวาย เพราะกลัวสุดขีด บางคนเป็นไข้หัวโกร๋นแล้วก็ตายไปด้วย 1 คน คนที่เหลือก็ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ เพราะความกลัว