วังโบราณ

นางลัดดา สลามซอ ผู้เล่า

สมัยก่อนที่ยายของข้าพเจ้ายังเด็กๆ แต่ปัจจุบันยายของข้าพเจ้าอายุ 70 ปีเล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่า วังโบราณมีแต่ต้นสาบเสือ เป็นป่าทึบมีต้นพุทราเป็นบางต้นและมีต้นก้ามปูต้นใหญ่และส่วนมากคนก็ชอบมานั่งใต้ต้นก้ามปูเพื่อมาพักผ่อนหย่อนใจ แต่ก่อนยายของข้าพเจ้าได้มารับจ้างถางป่า ถางหญ้า ฟันดิน เพื่อเอาเงินเป็นค่าขนมวันๆ ก่อนนั้นเขายังไม่ได้สร้างอะไรเลยโรงพยาบาลก็ยังไม่ได้สร้าง โรงพักก็ยังไม่ได้สร้างแต่ได้สร้างบ้านขุนช้างขุนแผนขึ้นแล้วก็ได้สร้างศาลากลางขึ้นเสร็จเรียบร้อยและเขาก็จ้างคนขุดวังโบราณ แล้วเขาก็ขุดเจอของเก่าแก่มากอย่างเช่น หม้อไห แล้วก็ได้เอามาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ มากมายเพื่อรุ่นหลานดู ต่อมาก็ได้สร้างโรงเรียนอยุธยาวิทยาลัยขึ้นเป็นแห่งแรกและได้ตั้งบึงพระรามขึ้นเป็นสวนดอกไม้เพื่อที่จะเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเป็นสถานที่ท่องเที่ยว แล้วสมัยยายของข้าพเจ้าไปตลาดได้นั่งรถเจ๊กไปตลาดไม่เหมือนปัจจุบัน เพราะในปัจจุบันได้มีการพัฒนาขึ้นมากและตอนนี้มีร้านขายเสื้อผ้ามาก แต่ยายของข้าพเจ้าจะซื้อเสื้อผ้ามาใส่เอง ตอนนั้นเสื้อประมาณ 2-3 สตางค์ พอจะซื้อมะพร้าวก็มีราคาแค่ 12 เฟื้อง 6 สตางค์ ในสมัยก่อนนั้นเขารียกว่าสตางค์แดง และเวลามีงานที่วังโบราณเมื่อใดสมัยนั้นมักจะมีการเล่นลิเก ลำตัดคนแก่ก็มักจะชอบดูกันมาก และส่วนมากก็จะซื้อถั่วลิสงต้มเพื่อไปกินอย่างเพลินใจส่วนมากคนมักจะเข้าไปดูวังโบราณ เพราะวังโบราณมักมีของเก่าแก่ ส่วนคนประเทศอื่นที่ชอบเข้าไปดูเพื่อจะถ่ายรูปของจังหวัดอยุธยาเราไปบางท่านก็เพื่อจะไปศึกษาเกี่ยวกับประวัติของอยุธยา ว่าดั้งเดิมเป็นอย่างไร