พระเจ้าเอกทัศน์ครองเมืองกรุงศรีอยุธยา

นางผิว แก้วแหวน ผู้เล่า

พระเจ้าเอกทัศน์ก็ชอบดื่มน้ำจันฑ์ สนมขับร้องฟ้อนรำเป็นประจำวัน ต่อมาพม่าก็ยกกองทัพมาถึงเพนียดคล้องช้าง แล้วก็ไม่รู้ไม่ชี้ให้สนมขับร้องฟ้อนรำหน้าพระที่นั่ง จนต่อมาถึงข้ามเมือง ครั้งนี้คิดไปสู้ไม่ได้ก็หนีออกมาจากเมืองกรุงศรีอยุธยา พอดีพระเจ้าตากสินกับพระมหากษัตริย์ศึกได้ฆ้องกระแต แล้วพระเจ้าตากสินกับพระมหากษัตริย์ศึกก็ตีฆ้องกระแตที่พม่าตีฆ้องกระแต ข้างนี้ก็ตีรับ มันนึกว่าพวกมันก็เลยไป ส่วนพระเจ้าเอกทัศน์ก็ไปเจอมันตีฆ้องกระแตรับ มันนึกว่าพวกมันก็เลยไป ส่วนพระเจ้าเอกกทัศน์ไปเจอมันตีฆ้องกระแตรับไม่มีฆ้องตีรับ มันก็จับตัวไปเป็นเชลยขัดขืนก็ฆ่าเสีย พระเจ้าเอกทัศน์หนีไปสวนพลูจนถึงวัดสังฆวาส พม่าก็ยึดกรุงศรีอยุธยาเมื่อ 2310 เสียเมืองให้แก่พม่าไป