ของวิเศษ

นายสอน เหมวิหค ผู้เล่า

ยังมีเมียมอญอยู่คนหนึ่ง อยู่กินกับผัวมาก็นานหลายปีแล้ว วันหนึ่งผัวก็เกิดตายเมียก็ร้องไห้คร่ำครวญใหญ่ร้องไห้ไปก็บ่นไปว่า ผัวตายไปแล้วยังเอาหัวเต่าไปด้วย ตายก็ไม่ตายเปล่ายังเอาหัวเต่าไปด้วย เดินร้องไห้ไปจนถึงกุฏิพระฤาษี ฤาษีจึงถามว่า “ร้องไห้ทำไม ใครเป็นอะไรล่ะ” เมียมอญบอกกับฤาษีว่า “ก็ผัวฉันน่ะซิท่านฤาษี ตายไม่ตายเปล่าเอาหัวเต่าไปด้วย” ฤาษีบอกว่า "ไม่ต้องทุกข์ร้อนหรอกโยม ฉันจะชุบให้ใหม่” ฤาษีชุบให้ใหม่ ชุบไอ้ขิกให้ตัวเท่าแขน ชุบแล้วก็เอาใส่หม้อ แล้วฤาษีก็แนะนำเมียมอญว่า “ให้เอาไปแล้วก็เอาผ้าขาวปิดปากหม้อไว้ เอาไปตั้งไว้ในเรือน เวลาต้องการก็เคาะปากหม้อ ไอ้ขิกมันจะโตเท่าสากทีเดียว” เมียมอญกลับบ้านทำตามที่ฤาษีบอก ไอ้ขิกมันก็โจนเข้าใส่เมียมอญทันที เสร็จก็เอาไอ้ขิกไว้อย่างเก่า ทำอย่างนี้เรื่อย ๆ ทุกวัน ๆ น้องสาวก็สงสัยว่า “พี่สาวกูนี่ชักยังไง ๆ ซะแล้ว กลับจากไถนาก็เข้าเรือน เสียงดังขุก ๆ ในเรือน“ น้องก็สงสัย วันต่อมาน้องสาวก็กลับก่อนพี่สาวก็เห็นดีมาเคาะเรื่อย เดี๋ยวพี่สาวเคาะ เดี๋ยวน้องสาวเคาะ วันหนึ่งไอ้ขิกโจนใส่น้องสาวมันไม่ออกให้ ไม่รู้จะทำไงก็เปิดผ้ากระชากขว้างไปในคลอง ก็มีผัวเมียคู่หนึ่งทอดแหอยู่ในคลองเมียอยู่ท้ายเรือ ผัวก็ทอดแหไป ไปเจอเอาไอ้ขิก เมียก็หัวร่อ ไอ้ขิกก็โจนใส่เมียทันที ผัวเห็นก็หัวร่อใส่เมีย ไอ้ขิกก็โจนใส่ตูดผัว คราวนี้ผัวคว้าได้ก็หักคอขว้างน้ำไป..............